Πέρασαν 8 χρόνια....

Σαν σήμερα ο Γιάννης Παθιακάκης έφυγε από τη ζωή.

Ήταν από τους ανθρώπους που το ποδόσφαιρο ήταν ο... μεγάλος του έρωτας, κάτι που το απέδειξε μέχρι την στιγμή που άφησε την τελευταία του πνοή.

Σαν σήμερα (8 Φεβρουαρίου) και πριν από 8 χρόνια ο Γιάννης Παθιακάκης αποχαιρέτησε τούτο τον μάταιο κόσμο, στο γήπεδο του Ακράτητου, κατά τη διάρκεια της προπόνησης.
Το... πείραμα Τουμπάκοβιτς, το καλοκαίρι του 2000 δεν έπιασε για την «Ένωση» και έτσι στις 9 Ιανουαρίου 2000 ο Παθιακάκης αναλαμβάνει χρέη προπονητή, δηλώνοντας ότι δεν θέλει να πάρει ούτε δραχμή από την ΑΕΚ, αν δεν καταφέρει να τη βγάλει στην Ευρώπη.
Η μεγαλύτερη πάντως επιτυχία του στον «κιτρινόμαυρο» πάγκο ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος το 2000 κόντρα στον Ιωνικό (3-0), αλλά και ο αποκλεισμός της πανίσχυρης Μπάγερ Λεβερκούζεν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (4-4 εκτός έδρας και 2-0 στην «Νέα Φιλαδέλφεια). Ήταν ο πρώτος προπονητής της «μετά-Μπάγεβιτς» εποχής που συνέχισε και μετά το καλοκαίρι. Απολύθηκε στις 24/1/2001 μετά την ντροπιαστική ήττα από τον Ολυμπιακό στο Κύπελλο με 6-1, και ενώ η ομάδα είχε ήδη βγει εκτός τίτλου. Στη συνέχεια ανέλαβε για μία ακόμη φορά τον Ακράτητο, στο σύλλογο όπου έμελε να αφήσει την τελευταία του πνοή.

Το τραγικό τέλος
Ο «Πάθιακας», πέντε ημέρες μετά την επιστροφή του στον Ακράτητο, και μετά το τέλος της προπόνησης έβαλε στοίχημα με τον Λιθουανό τερματοφύλακα της ομάδας, Γκιτάρας Στάουτσε κάνοντάς του σουτ έξω από την περιοχή. Ο κόουτς κέρδισε αλλά ο πορτιέρο ζήτησε ρεβάνς. Αρχίζοντας λοιπόν να προετοιμάζεται ξαφνικά πέφτει κάτω. Όσοι ήταν κοντά έσπευσαν για τις πρώτες βοήθειες αλλά πριν φτάσει το ασθενοφόρο είχε καταλήξει. Στο «Θριάσιο» νοσοκομείο απλά επιβεβαιώθηκε το μοιραίο. Οι ιθύνοντες της ομάδας των Άνω Λιοσίων, αναγνωρίζοντας την προσφορά του, ως ελάχιστο φόρο τιμής έδωσαν το όνομά του στο γήπεδο, ενώ το μόνο παρήγορο ήταν πως αυτός ο νέος άνθρωπος έφυγε χωρίς να πονέσει...
Σημειώνεται ότι το ιατρικό ιστορικό του 48χρονου τεχνικού ήταν βεβαρημένο, αφού το Νοέμβριο του 1998 είχε υποστεί έμφραγμα, αλλά μετά από λίγες μέρες ανάρρωσε και πήρε εξιτήριο, ενώ τον Φεβρουάριο του 1999 και ενώ ήταν προπονητής στον Ακράτητο, υπέστη ένα ακόμη καρδιακό επεισόδιο, το οποίο του στοίχησε και τη ζωή. Ήταν Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου του 2002.